Siyah sanatçılar için büyük göç, bitmemiş bir yolculuktur.


Jackson, Bayan. — 90 derecelik yaz ortasında, öğlen, hafta ortası, bu güney başkentinin tarihi şehir merkezi bölgesinin sokakları neredeyse boş. Bir film seti gibiler, dönem detaylarında mükemmeller ama geçmişte kullanılmış ve atılmışlar.

Mozaik “Bon-Ton Café” kelimeleriyle kaplı bir kaldırım parçası, bir asır önce Jackson’ın en lüks restoranının yerini işaret ediyor. Yakındaki King Edward Oteli’nde inşa edilmiştir. Edwards oteli gibi 1923’te seyahat dalgası nedeniyle, daha sonra blues müzisyenleri için bir buluşma yeri, daha sonra yakın zamanda yeniden tasarlanana kadar terkedilmiş, yaya trafiği seyrek. Karşıda, trenler bir neo-Gürcü Birliği İstasyonundan düzenli olarak geçiyor, ancak çok az yolcu karaya çıkıyor veya uçağa biniyor.

Onlarca yıl önce, sadece birkaç blok ötedeki eski Art Deco Greyhound deposundan ayrılan kıtalararası trenler ve otobüsler harika işler yapıyordu. Ve bu işin bir kısmı, siyah Jackson’lıları kuzeye, doğuya ve batıya, baskıcı ve tehlikeli Jim Crow Güney’den Chicago, Detroit, New York, Los Angeles gibi şehirlerde daha güvenli ve daha müreffeh bir yaşam olacağını umdukları yere taşımaktan geldi. .

Yaklaşık altı milyon insanın Büyük Göç olarak bilinen bu yönlendirilmiş dağıtımının, genellikle Yeniden Yapılanma’dan sonra 19. yüzyılın sonlarından Sivil Haklar Yasası’ndan sonra 1970’lere kadar uzandığı kabul edilir. Ve hikayesi, zengin çeşitlilik gösteren bir sergide önemli bir güncelleme alıyor: “Her yöne bir hareket: büyük göçün mirası” Mississippi Sanat Müzesi’nde burada.

Mississippi Müzesi ve Baltimore Sanat Müzesi arasında bir işbirliği olan sergi, Amerika Birleşik Devletleri’nde yaşayan bir düzine çağdaş sanatçıyı içeriyor. Göç temalı çalışmaların tamamı yeni, 2020’de müzeler tarafından ortaklaşa görevlendirildi ve isteğe bağlı seyahatlerin çoğunu sanal olarak durma noktasına getiren bir pandemi sırasında tamamlandı. Sanatçılardan bazıları, Güney’den veya Güney’den taşınmanın ayrıntılı aile geçmişlerine erişebildi. Diğerleri için, coğrafi yollar daha zor izlenebilirdi. En az bir katılımcı için göç kişiseldir ve kuzeyden güneye ve Jackson’ın kendisine doğru devam etmektedir.

Birçok sanatçı, konularına belgesel bir yaklaşım getiriyor. Buradaki ana figür olan 69 yaşındaki Carrie Mae Weems bunlardan biri. “Go! Şimdi terket!” 1936’da sendikayı örgütlediği için beyaz bir mafya tarafından şiddetle saldırıya uğrayan ve sadece ölüme terk edildiği için hayatta kalmayı başaran, Arkansaslı bir çiftçi olan büyükbabası Frank Weems’in karanlık hikayesini hatırlıyor. Kuzeye yürüyerek Chicago’ya gitti ve bir daha eve dönmedi. Weems’in sürgününün neden olduğu aile kargaşasına ilişkin tutkulu anlatımı ve davasında geriye dönük adalet talebi serginin en açık polemik anını oluşturuyor.

1996 yılında New Orleans’ta doğan ve şovun en genç katkıcısı olan Akea Brionne, arşiv malzemelerini daha nazik bir şekilde kullanıyor. Detroit’te yaşıyor ve Güney’i hiç terk etmeyen ataların – bir büyük büyükanne ve üç büyük teyze – fotoğrafik görüntülerini, dikilmiş yapay elmaslarla parıldayan ikonik duvar halılarında dokuyor. Ve şu anda Harlem’de yaşayan yerli bir New Yorklu olan Leslie Hewitt, zemine üç soyut parça getiriyor, her biri bir evin temelini düşündürüyor ve hayatını Georgia’da Macon’da geçiren büyükannesinden miras kalan hassas cam eşya parçalarını çerçeveliyor.

Theaster Gates Jr.’ın “The Double Wide” başlıklı yerleştirmesinin özü, geniş hikayelerin maddi kültürde – spesifik, taşınabilir şeylerde – somutlaştığı fikridir. Çok parçalı madeni para, çocukluğunun Chicago’daki evinden Mississippi’deki ailesini ziyaret etmek için yaptığı yaz gezilerini anıyor; burada bir amca, geceleri bir juke haline gelen çift genişlikli bir karavandan bir şeker dükkanı işletiyor. Gates, karavanın kendi versiyonunu dönüştürdü – geri kazanılmış ahır ağacından yapılmış bir çift kare yapı, güneyde, konserve ve salamura ürünler, dini görüntüler ve caz şarkı söyleyen videolarla dolu, tekerlekli özel bir tapınağa dönüştü. Kurduğu bir müzik grubu olan Black Monks’un müjdesi.

Washington, DC kavramsalcısı Larry W. Cook, Georgia ve Güney Carolina’daki köklerini, oradaki kırsal manzaraları fotoğraflayarak ve onları nesiller öncesine dayanan erkek ataların eski portreleriyle sergileyerek inceliyor. Seyahat ettiği hikaye bir tema sunuyor: kendi ebeveynlik pratiğini kırmayı umduğu, seçilmiş ya da zorlanmış bir babalık örüntüsü.

Bazı sanatçılar Büyük Göç’ün bölgesel kapsamını geleneksel sınırların ötesine taşıyor. Bu, askeri bir çizgiden Zoë Charlton’un durumudur. (O doğdu Eglin Hava Kuvvetleri Üssü Florida.) Düz, oyulmuş ve boyanmış formlardan oluşan panoramik bir heykelde, büyükannesinin gök mavisi Florida bungalovunu bir manzaraya yerleştiriyor ve yerel palmiye ağaçlarını birçok siyah askerin savaştığı Vietnam ormanının bitki örtüsüyle karıştırıyor.

Los Angeles merkezli Mark Bradford, duvarları dolduran metindeki biyografik referansı tamamen görmezden geliyor. Büyük Göç üzerine araştırması onu 1913’te bir reklama yönlendirdi. “Kriz,” NAACP tarafından hazırlanan dergi Reklamda, Blackdom adlı bir yerleşime katılanlar olarak “500 siyah aile (tercihen çiftçiler) Chaves, New Mexico’daki ücretsiz devlet arazisine yerleşmek İSTİYORUM” yazıyordu. Bradford’un kağıda boyanmış 60 versiyonundan oluşan duvar resmi, ütopik davetini bir ilahi gibi tekrarlıyor, ama aynı zamanda karartıyor: Kağıdın çoğu yanmış gibi görünüyor.

Bradford’un Büyük Göç hakkındaki görüşünü somut bir kaynağa dayandırdığı yerde, diğer sanatçılar buna daha az başarılı, dolaylı bir şekilde yaklaşıyor. Fantezi, üç kanallı bir sarmalı videodaki moddur. Allison Janae Hamilton Bir zamanlar yuva olarak adlandırdıkları geçmişin perili evlerinden gelen Kara Floridalıların ruhlarına sahip olan. bir video Steffani Jemison, Alabama merkezli sanatçı Lakia Black’in yer aldığı film, dijital dünyayı özgürleştirici bir varış noktası olarak sunuyor. Ve soyut bir cam ve çelik heykel Torkwase Dyson anlatıdan tamamen kaçınır. Dört içi boş yamuk bileşeni, dev bir dizi ses amplifikatörü gibi görünüyor, ancak oda sessiz.

Buna karşılık, en güçlü girişlerden ikisi, Güneye yönelik bir fenomen olarak Büyük Göç’ün devam eden dinamizmi için zorlayıcı bir durum oluşturuyor. A Song for Travellers adlı anıtsal bir karakalem Robert PruittBu sanatçının Houston’dan New York’a taşınmasından ilham alıyor, ancak uzun süredir siyah göçmenler için hayati bir yer olan ayrıldığı Teksas şehrine saygılarını sunuyor.

Ve “Bu Su Derinden Akar” başlıklı parıldayan bir kolaj-boyada, sanatçı Jamea Richmond-Edwards anne, kız kardeş, koca, çocuklardan oluşan ailesiyle çevrili, altın bir teknede birlikte yelken açarken kendini tasvir ediyor. Burada bir hikaye var. On yıllar önce, Mississippi’de bir dizi yıkıcı sel felaketi yaşadıktan sonra, Richmond-Edwards ailesi orada sahip oldukları araziyi terk etmek ve Jamea’nın doğduğu Detroit’e gitmek zorunda kaldı. Arazilerini asla geri alamadılar, ancak sanatçı yakın zamanda Jackson yakınlarında bir mülk satın aldı ve oraya kalıcı olarak yerleşmeyi planlıyor.

Bu ülkenin tarihi ve siyah kültürüyle ilgilenen herkes için bol miktarda kaynak olan bir şehirde memnuniyetle karşılanacağından emin. doğru bir söz Sivil Haklar Müzesi beş yıl önce burada açıldı. Mississippi Sanat Müzesi, Güneyli eserlerin büyüleyici koleksiyonlarına sahiptir; bunlardan bazıları, müzedeki Sanat ve Halk Merkezi’nin baş küratörü ve sanat yönetmeni Ryan N. Dennis’in küratörlüğünü yaptığı Büyük Göç sergisindeki bitişik galerilerde sergilenmektedir. Exchange ve Baltimore Müzesi’nde çağdaş sanatın baş küratörü Jessica Bell Brown. Yerel Jackson sanatçılarının eserleri, halka açık duvarları canlandırıyor. Tarihi olayları ve kişilikleri anan işaretlerle işaretlenmiş Mississippi Freedom Trail, şehir merkezinden geçiyor.

Gerçekten de, kavurucu yaz aylarında sokakta gördüğüm hemen hemen herkes tam olarak bu tür işaretleri arayan turistlerdi, 1963’te Jackson Woolworth oturma eyleminin yapıldığı yerdeki ve sayısız Büyük Göçmen’in bulunduğu Greyhound’un eski deposunu tanımlayan kişi. ayrıldılar ve diğerlerinin geldiği yer. “Her Yönde Bir Hareket” bu durmaksızın gidiş gelişlerin nabzını tutuyor. Ritim ve ayaklar devam ediyor.


Her yöne bir hareket: büyük göçün mirası

11 Eylül’e kadar, Mississippi Sanat Müzesi, 380 South Lamar Street, Jackson, Mississippi, (601) 960-1515; msmuseumart.org. 30 Ekim-30 Ocak tarihleri ​​arasında Baltimore Sanat Müzesi’ne gidiyor. 29.

Kaynak Bağlantısı


Kaynak : https://www.newsrust.com/2022/08/for-black-artists-great-migration-is.html

Yorum yapın